O czystości na przykładzie św. Maksymiliana Kolbego

O. Józef Maria Kaźmierczak OFMConv

Obraz dla artykułu: O czystości

Praktykowanie cnoty czystości tradycja łączy ze szczególną miłością do najczystszej Maryi. Ta zasada znajduje w nauce i życiu św. Maksymiliana Kolbego szczególnie głębokie uzasadnienie i wzór do naśladowania. Czym jest cnota czystości?

Mały Słownik Teologiczny ks. Mariana Kowalewskiego podkreśla w czystości powściągliwość i opanowanie. Ważniejszy jest jednak pozytywny sens czystości. Powściąganie z lęku, czy dla samej normy, a nie dla dobra miłości nie będzie przynosić dobrych skutków, a nawet może prowadzić do patologii.

W mózgu istnieje podwzgórze, ośrodek miłości własnej nastawiony na egoizm i przyjemność. U zwierząt jest on opanowany jakby naturalną mądrością, jaką są instynkty. Natomiast u ludzi może być sterowany i opanowany tylko świadomie przez rozum. Rozregulowanie podwzgórza prowadzi do rozbudzenia pożądania nawet daleko poza wydolność fizyczną jego zaspokojenia.

Działanie w kierunku miłości prowadzi do sublimacji popędu. Św. Jan Paweł II uważał, że energie popędu, zmysłowość i uczuciowość mogą stać się tworzywem miłości lub odwrotnie mogą być „wchłonięte przez pożądliwość ciała”. Sublimacja jest skierowaniem energii w kierunku miłości, bo miłość jest przeciwstawieniem nieczystości. […]

All text article in print edition of "Rycerz Niepokalanej"