Bł. Jan Duns Szkot

O. Józef M. Kaźmierczak

Obraz dla artykułu: Bł. Jan Duns Szkot

Błogosławiony Jan Duns Szkot był Szkotem, a urodził się w miejscowości Duns. Zmarł 8 XI 1308 roku, gdy miał 43 lata. Był kapłanem, franciszkaninem, a także wielkim teologiem. Prowadził przykładne życie, był wierny Stolicy Apostolskiej. Mówił, że należy „czuć tak, jak czuje Rzymski Kościół” albo „należy utrzymywać tak, jak utrzymuje święty Kościół Rzymski”. Podczas konfliktu króla Filipa IV Pięknego z Papieżem Bonifacym VIII opowiedział się za papieżem, przez co nie tylko stracił możliwość pracy na Sorbonie, ale został wygnany z kraju. Dokumenty przedstawiają jego śmierć jako łagodne przejście na tamten świat w chwili, gdy trwał on w mistycznym zachwycie Bogiem. Ze względu na przymioty umysłu i dzieło potomni nadali Dunsowi tytuł Doktora Subtelnego i Doktora Maryjnego. Jednak on sam, według słów papieża Pawła VI, „szlachetne życie stawiał znacznie wyżej niż wiedzę”. Grób błogosławionego znajduje się w Kolonii.

Ojciec Święty Jan Paweł II, ogłaszając Dunsa Szkota błogosławionym w 1993 r., w homilii powiedział: „wszystkich zachęcam, by wielbili imię Pana, którego chwała jaśnieje poprzez doktrynę i świętość życia bł. Jana, piewcy wcielonego Słowa i obrońcy Niepokalanego Poczęcia Maryi”. […]

All text article in print edition of "Rycerz Niepokalanej"