Pokój i Dobro!
Duch Pocieszyciel uczynił św. Franciszka wielkim przyjacielem i świadkiem Pana Jezusa oraz Maryi, Matki Bożej.
Duch Święty pouczył Franciszka, że przebywanie z Jezusem oznacza całkowite oddanie się Maryi, Królowej Aniołów. Tego dokona w nas moc Jezusowego posłuszeństwa Bogu Ojcu.
Franciszek, wracając z wyprawy misyjnej z Ziemi Świętej, wprowadził w kościółku Matki Bożej Anielskiej zwyczaj dzwonienia na modlitwę. Na dźwięk dzwonu bracia wzywali wiernych do modlitwy słowami archanioła Gabriela. Parę lat później św. Bonawentura, generał naszego Zakonu, nakazał, aby wszystkie franciszkańskie kościoły przyjęły tę praktykę.
W ślady św. Franciszka i jego braci poszedł papież, który nakazał, aby wezwanie do codziennej modlitwy Anioł Pański stało się udziałem całego Kościoła. W ten sposób pragnienie św. Franciszka spełnia się; wszędzie publicznie głosi się prawdę o Wcieleniu Syna Bożego oraz że Maryja jest Matką Bożą.
Franciszkowy duch miłości, wiary i troski o zbawienie ludzi nadal wzywa do zawierzenia się Bogu w Trójcy Świętej Jedynemu i Maryi. Jest ono skierowane do wszystkich.
Św. Ojciec Maksymilian kochał tę modlitwę i był poddany pragnieniom św. Franciszka, dlatego jest apostołem Niepokalanej.
Bracia zapamiętali modlitwę św. Franciszka: „Panie, Jezu Chryste, niech gorejąca i słodka moc Twojej miłości przeniknie mój umysł i oderwie go od wszystkich rzeczy, które są pod niebem, abym z miłości do Ciebie oddawał Ci siebie, tak jak Ty zechciałeś oddać swe życie z miłości do mnie. Amen”.