Na świecie wydarzyło się ponad 100 cudów eucharystycznych. W Polsce do tej pory odnotowano ich kilkanaście.
Wakacje są dobrym czasem, aby odwiedzić święte miejsca, które w tym numerze zostają przedstawione, i uwielbić Boga obecnego wśród nas w Najświętszym Sakramencie.

1. Głotowo (1290). Pierwszy cud w Polsce odnotowano we wsi Głotowo, w gminie Dobre Miasto. Podczas najazdu Litwinów
   i Prusów proboszcz zakopał w ziemi złocone naczynie z konsekrowaną Hostią.
   Po kilku latach, w 1290 r., odnalazł je oracz podążający za parą wołów, które nagle stanęły. Z ziemi wydobywał się jasny blask. Był to kielich zawierający nienaruszoną Hostię. W uroczystej procesji Hostię przeniesiono do kościoła w Dobrym Mieście. Jednak naczynie zniknęło i zostało ponownie odnalezione na polu. Znak ten potraktowano jako wezwanie do wybudowania kościoła w miejscu cudu. Od 1313 r. jest w Głotowie Sanktuarium Najświętszego Sakramentu i Męki Pańskiej.
2. Kraków (1345). W noc poprzedzającą uroczystość Bożego Ciała złodzieje włamali się do kościoła pw. Wszystkich Świętych, rozbili tabernakulum i ukradli puszkę (cyborium) z konsekrowanymi Komunikantami. Sprawcy zorientowali się, że cyborium nie było wykonane ze złota, więc wyrzucili je za miastem na mokradłach. Mieszkańcy zauważyli niezwykłe zjawisko silnego światła wydobywającego się z błota mokradeł na odległość kilku kilometrów. Po trzech dniach w procesji z biskupem odnaleziono cyborium z Hostiami, które były całkowicie nienaruszone i emanowały oślepiającym blaskiem. Ówczesny król Polski, Kazimierz III Wielki, nakazał wybudowanie w tym miejscu kościoła pw. Bożego Ciała.
3. Poznań (1399). Grupa Żydów zaproponowała ubogiej kobiecie pieniądze w zamian za wyniesienie z kościoła Najświętszego Sakramentu. 15 sierpnia 1399 r. kobieta przyniosła im trzy konsekrowane Hostie. Po ich otrzymaniu złoczyńcy dokonali celowej profanacji, przebijając je nożami. Nagle z Hostii wytrysnęła Krew.
   Była z nimi, niewidoma od urodzenia, Żydówka, która żarliwie pomodliła się i natychmiast odzyskała wzrok. Przerażeni zuchwalcy, chcąc zniszczyć Hostie, wrzucili je do studni, jednak one unosiły się w powietrzu. Następnie wynieśli je za miasto
   i porzucili na pastewnych łąkach koło rzeki Warty. Wkrótce młody pastuszek zobaczył trzy promieniejące Hostie, unoszące się
   w powietrzu. Poinformowany biskup, Wojciech Jastrzębiec, w uroczystej procesji odprowadził je do kościoła pw. Świętej Marii Magdaleny.
   W miejscu cudownego odnalezienia Hostii zbudowano drewnianą kaplicę, która stała się miejscem pielgrzymek. Niespełna dwa lata później papież Bonifacy IX, z powodu wielu „cudów, które tam się wydarzają”, nadał temu miejscu kultu specjalne odpusty. Król Władysław Jagiełło udał się osobiście do Poznania, by oddać cześć Cudownym Hostiom i zlecił budowę kościoła ku czci Bożego Ciała dokładnie w miejscu cudu. Natomiast w miejscu profanacji i topienia Hostii powstało Sanktuarium Najświętszej Krwi Pana Jezusa.
4. Bisztynek (1400). Cud wydarzył się podczas konsekracji kościoła przez warmińskiego biskupa, Henryka Sorboma. Według Kroniki Lidzbarskiej, „kiedy on (biskup), krótko przed swoją śmiercią, poświęcał i zarazem potem odprawiał Mszę świętą, podczas Podniesienia na lewej ręce poczuł spływającą Krew”. Ołtarz, nazwany Ołtarzem Przenajdroższej Krwi Pana Jezusa, zasłynął licznymi cudami. Pamiątką cudu eucharystycznego jest drewniany fragment ołtarza z krzyżem, do dzisiaj znajdujący się
   w kościele pw. św. Macieja Apostoła i Przenajdroższej Krwi Chrystusa, który jest najwspanialszym zabytkiem architektury
   w Bisztynku (pow. bartoszycki).
5. Elbląg (1400). Po pożarze drewnianego kościoła pw. św. Jerzego w czasie przeszukiwania pogorzeliska mnisi znaleźli stopione srebra liturgiczne, a obok nich w skórzanym woreczku nienaruszoną Hostię, co uznano za znak od Boga. To cudowne ocalenie przyczyniło się do szybkiej odbudowy kościoła (ukończonej w 1405 r.) i zmiany jego wezwania na kościół Bożego Ciała, który stał się ważnym miejscem kultu w Prusach.
6. Jankowice Rybnickie (1433). Podczas wojny, gdy rejon Rybnika opanowali husyci, ks. Walenty, zmierzając z wiatykiem do umierającego, został napadnięty w lesie przez husyckie bojówki. Ukrył bursę z Najświętszym Sakramentem w dziupli dębowego drzewa, aby uchronić ją przed profanacją, zanim sam zginął. Po kilku latach zauważono dziwne światło intensywnie promieniujące z dziupli, w której odnaleziono bursę z nienaruszoną Hostią. Wydarzenie to przyczyniło się do powstania drewnianego kościoła Bożego Ciała w Jankowicach (wieś położona 5 km od Rybnika) i zapoczątkowało wielki kult Bożego Ciała, który promieniuje odtąd z Jankowic na ziemię rybnicką i Górny Śląsk.
7. Nowe Skalmierzyce (1780). Nocą z 29 na 30 listopada złodzieje włamali się do kościoła w Skalmierzycach, zabierając naczynia liturgiczne i puszkę z Najświętszym Sakramentem. Rankiem ksiądz rozpoczął modlitwy przebłagalne, a wieczorem wysłał chłopca do Kalisza, by powiadomić kustosza o tym, co zaszło. Gdy chłopiec wracał, woły zaprzęgnięte do wozu nagle stanęły i żadnym sposobem nie mógł ich ruszyć. Okazało się, że na ziemi, w błocie leżały skradzione konsekrowane Hostie, których nikt wcześniej nie zauważył. Powiadomiony proboszcz zebrał ludzi i z pochodniami uroczyście przeniósł je do kościoła. To zdarzenie zostało przez komisję spisane i udokumentowane. W 1925 r. powstała nowa parafia pw. Bożego Ciała, aby „upamiętnić cudowne odnalezienie Hostii Przenajświętszych”.
8. Dubno (1867). W czasie 40-godzinnego nabożeństwa 5 lutego 1867 r., podczas wystawiania Najświętszego Sakramentu, wierni zauważyli świetliste promienie emitowane z Najświętszej Hostii. Po chwili w środku Hostii ukazała się postać Zbawi-
   ciela. Cud trwał aż do końca nabożeństwa i widziany był przez wszystkich zgromadzonych w kościele, wśród których nie brakowało nawet zastraszonych, chylących się ku schizmie katolików. Bez względu na działania władz carskich po upadku powstania styczniowego wieść o cudownym objawieniu obiegła Polskę, podnosząc na duchu umęczony naród oraz wzmacniając wiarę w zwycięstwo wolności i wiary katolickiej. Obecnie Dubno znajduje się w Ukrainie (obwód rówieński).
9. Sokółka (2008). Cud eucharystyczny w Sokółce wydarzył się 12 października 2008 r. w kościele pw. św. Antoniego, gdy konsekrowana Hostia po upadku i umieszczeniu w wodzie (vasculum) zmieniła się częściowo w tkankę ludzkiego mięśnia sercowego w stanie przedzawałowym. Zjawisko zbadali niezależnie dwaj patomorfolodzy
   z Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku. Wydarzenie zostało uznane przez Kościół na szczeblu diecezjalnym, a miejsce to stało się celem pielgrzymek.
10. Legnica (2013). Najnowszy cud w Polsce wydarzył się 25 grudnia 2013 r., w kościele pw. św. Jacka w Legnicy. Przy udzielaniu Komunii świętej konsekrowana Hostia upadła na posadzkę. Kapłan umieścił ją w vasculum z wodą. Po dwóch tygodniach zauważono, że Hostia nie uległa rozpuszczeniu i że pojawiło się na powierzchni przebarwienie koloru czerwonego. Poinformowany o zdarzeniu, bp Stefan Cichy zlecił wykonanie badań. Niezależne badania przeprowadziły dwa laboratoria medycyny
    sądowej – we Wrocławiu i w Szczecinie.
    Naukowcy oświadczyli m.in., że „W obrazie histopatologicznym stwierdzono fragmenty tkankowe zawierające pofragmentowane części mięśnia poprzecznie prążkowanego (…) Obraz jest najbardziej podobny do mięśnia sercowego ze zmianami, które często towarzyszą agonii (…) Na próbce odnaleziono fragmenty ludzkiego DNA”. Wyniki badań zostały przedstawione w Watykanie, a Komisja Nauki Wiary uznała nadzwyczajność wydarzenia.
    Należy podkreślić, że miejsca cudów eucharystycznych są przede wszystkim centrami życia duchowego, w których wierni doświadczają Bożej obecności, nawrócenia oraz uzdrowień, co czyni je ważnymi miejscami pielgrzymkowymi. Cuda te, uznawane przez Kościół za nadzwyczajne znaki, stają się źródłem łask oraz pogłębienia wiary w realną obecność Pana Jezusa w Eucharystii. ■