Po każdym człowieku, który stąpał po ziemi, pozostają materialne ślady. Podobnie jest w przypadku Pana Jezusa. Do dziś pozostało wiele cennych relikwii związanych z Jego Męką, Śmiercią i Zmartwychwstaniem.

Jeśli postać była znacząca, wówczas jej potomkowie lub następcy dbają pilnie o zachowanie pamiątek świadczących o jej życiu. Jeśli jest to prawdziwe w odniesieniu do wybitnych polityków, artystów czy dowódców wojskowych, to o ileż prawdziwsze musi być wobec najbardziej wpływowej Osoby w historii ludzkości. Mowa oczywiście o Panu Jezusie, którego przyjście na ten świat podzieliło nasze dzieje na dwie części: przed i po Jego narodzeniu.
Skoro uczniowie i wyznawcy Chrystusa starali się ocalić każde wypowiedziane przez Niego słowo, zapisując je starannie na zwojach papirusów, to należy przypuszczać, iż z taką samą gorliwością dążyli do zachowania materialnych przedmiotów związanych z Jego ziemską misją. Dzięki temu do naszych czasów przetrwało wiele relikwii Chrystusowych, które współczesna nauka uznaje za prawdziwe lub nie wyklucza ich autentyczności. Oto przegląd najważniejszych relikwii związanych z Męką, Śmiercią i Zmartwychwstaniem Pana Jezusa:

Sandały z Prüm
Para butów, pochodzących z czasów Cesarstwa Rzymskiego i powszechnie używanych w Ziemi Świętej, czczona jako sandały należące do Jezusa. Odnaleziono na nich m.in. ślady aragonitu, czyli minerału obecnego w blokach skalnych, używanych do budowy ulic w starożytnej Jerozolimie. Obuwie znajduje się obecnie w bazylice Świętego Zbawiciela w miasteczku Prüm w Nadrenii, w Niemczech.

Obrus z Corii
Lniane płótno czczone jako Święty Obrus z Ostatniej Wieczerzy, odprawionej przez Jezusa w Jerozolimie. Relikwię można oglądać w katedrze Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w miasteczku Coria, w Estrema­durze, w Hiszpanii.

Święty Kielich
Kielich, którego użył Jezus podczas Ostatniej Wieczerzy, ustanawiając sakrament Eucharystii. Archeolodzy dowiedli, że został wyżłobiony w kamieniu półszlachetnym – agacie – w warsztacie jerozolimskim lub damasceńskim w czasach poprzedzających narodzenie Chrystusa. Dziś jest wystawiony
na widok publiczny w katedrze Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Walencji.

Tunika z Argenteuil
Szata bez szwu, którą miał na sobie Chrystus w drodze na Golgotę, została przebadana na początku XXI w. przez francuskich naukowców z Instytutu Antropologii Genetyki Molekularnej, którzy udowodnili jej autentyczność. Ślady po ranach na tylnej części tej sukni odpowiadają dokładnie krwawym śladom na tylnej części Całunu Turyńskiego. Dziś przechowywana jest w bazylice Saint Denis w Argenteuil pod Paryżem.

Suknia z Trewiru
Relikwia czczona jako wełniana suknia wierzchnia Jezusa. Znajduje się w stanie daleko posuniętego rozkładu i pozostaje zamknięta w bogato inkrustowanym relikwiarzu w katedrze św. Piotra w Trewirze.
Wystawiana jest na widok publiczny raz na wiele lat.

Kolumna Biczowania
Marmurowy pręgierz, pochodzący z pałacu Hasmoneuszy (jerozolimskiej siedziby Poncjusza Piłata), przy którym ubiczowano Jezusa. Dziś jest wystawiony na widok publiczny w kościele św. Praksedy w Rzymie.
Korona Cierniowa

Obręcz Korony Cierniowej znajduje się obecnie w skarbcu katedry Notre Dame w Paryżu. Pierwotnie to paschalne insygnium miało formę kolczastego czepca, sporządzonego z krzewów ciernistych, których kilkadziesiąt ostrych kolców wbijało się w czaszkę.
Była to jednak konstrukcja nietrwała i z czasem wszystkie jej gałęzie oraz ciernie ułamały się (niektóre z nich trafiły do różnych kościołów, m.in. do Pizy, Vicenzy, Tuluzy czy Bordeaux). Największym zachowanym do dziś fragmentem jest wspomniana obręcz, wykonana z sitowia rosnącego w basenie
Morza Śródziemnego.

Święty Krzyż
Niewielkie partykuły z Krzyża Chrystusowego znajdują się rozproszone po wielu kościołach na całym świecie. Najbardziej znany fragment to połówka tabliczki z dowodem winy (tabulus damantionis) i napisem w trzech językach: „Jezus Nazareńczyk Król Żydów”. Została ona na początku IV w. przywieziona z Jerozolimy przez św. Helenę. Zdaniem paleografów antycznych z uniwersytetów w Izraelu inskrypcja pochodzi z czasów
i miejsca, w których żył Chrystus.
Dziś można oglądać ją w bazylice Santa Croce di Gerusalemme w Rzymie.

Święty Gwóźdź
Z trzech gwoździ przywiezionych z Ziemi Świętej przez św. Helenę zachował się do naszych czasów w całości tylko jeden, przechowywany w Rzymie w byłym pałacu cesarzowej, który po jej śmierci zamieniono
na bazylikę Santa Croce di Gerusalemme.

Wzgórze Czaszki (Golgota)
Miejsce ukrzyżowania Jezusa znajdowało się na niewielkim wzgórzu zwanym Golgotą, na terenie nieczynnego kamieniołomu, 45 m na zachód od murów miejskich Jerozolimy. Po wiekach na miejscu egzekucji wzniesiono kaplicę, która z kolei znajduje się we wnętrzu bazyliki Grobu Pańskiego.
W 1986 r. greccy konserwatorzy odnaleźli pod warstwą tynku wykuty w kamiennej skale pierścień o średnicy 11,5 cm, który – według archeologów – mógł służyć do osadzenia pionowo krzyża.

Włócznia Longinusa
Grot włóczni, która miała należeć do rzymskiego setnika Longinusa i którą miał on przebić bok Chrystusa wiszącego na Krzyżu. Ostrze broni przechowywane jest w kaplicy św. Weroniki wewnątrz jednego z czterech filarów podtrzymujących kopułę Bazyliki św. Piotra w Rzymie.

Sudarion z Oviedo
Drugie płótno pogrzebowe Pana Jezusa.
Zostało ono przebadane przez zespół 40 hiszpańskich naukowców, którzy uznali jego prawdziwość. Sudarion to lniana chusta, która owijała głowę nieboszczyka, najpierw na krzyżu, a potem w grobie, by zapobiec upływowi krwi z ciała skazańca. Żydzi wierzyli bowiem, że we krwi znajduje się życie, dlatego ówczesny zwyczaj pogrzebowy przewidywał pochowanie każdej kropli razem ze zmarłym w grobie. Ślady krwi na chuście odpowiadają dokładnie śladom krwi wokół ust i nosa pozostawionym na Całunie Turyńskim. Relikwia znajduje się dziś w Świętej Komnacie w katedrze Świętego Zbawiciela w Oviedo w Hiszpanii.

Czepek z Cahors
Czepek pogrzebowy (pathil) z czasów antycznych, używany do podwiązywania pod-
b­ródka zmarłym, by zapobiec wysuwaniu się języka na zewnątrz. Relikwia przechowywana jest w katedrze św. Szczepana w Cahors we Francji.

Całun Turyński
Płótno pogrzebowe Jezusa to najdokładniej i najwszechstronniej przebadany przedmiot materialny na świecie. Jego autentyczność potwierdziła grupa amerykańskich naukowców STURP, złożona ze specjalistów pracujących na co dzień m.in. dla Laboratorium Kosmicznego NASA czy Laboratorium Narodowego Los Alamos. Datowanie metodą węgla radioaktywnego C14, które wskazywało na rzekomo średniowieczne pochodzenie tkaniny, okazało się niewiarygodne. Dziś płótno, które miało owijać ciało Chrystusa
w jerozolimskim grobie, jest przechowywane w katedrze św. Jana w Turynie.

Grób Pański
Miejsce pochówku Jezusa znajdowało się 38 m od Wzgórza Czaszki na terenie nieczynnego kamieniołomu, który był wykorzystywany przez Żydów jako cmentarz z wykutymi w skale komorami grobowymi. W jednej z takich komór, należącej do Józefa z Arymatei, złożono ciało martwego Chrystusa. Dziś nad tym miejscem wznosi się Rotunda Zmartwychwstania (Anastasis), znajdująca się we wnętrzu bazyliki Grobu Pańskiego. W 2016 r. greccy badacze podczas prac renowacyjnych odsłonili wykute w skale autentyczne łoże grobowe Pana Jezusa.

Chusta z Manoppello
Chusta z bisioru, która miała okrywać oblicze zmarłego Jezusa w jerozolimskim grobie. W średniowieczu była czczona w Rzymie jako Chusta św. Weroniki. Rozmiar, proporcje i szczegóły anatomiczne twarzy Mężczyzny odzwierciedlonej na tym płótnie pasują idealnie do twarzy Człowieka z Całunu Turyńskiego. Obecnie relikwię można oglądać w kościele, w Sanktuarium Świętego Oblicza w Manoppello w Abruzji, we Włoszech. ■