Św. Filipa Mareri

Święta z nienaruszonym sercem. wspomnienie: 16 lutego

Filipa to pierwsza w historii święta II Zakonu Sióstr Klarysek. Została kanonizowana
jeszcze za życia św. Klary z Asyżu!
Urodziła się ok. 1190 r. niedaleko Rieti we Włoszech. Pochodziła z bogatej rodziny. Pociągnięta pięknem Chrystusa i wiedziona przykładem św. Franciszka z Asyżu, którego, jak tradycja podaje, poznała osobiście, oddała wszystko za WSZYSTKO. Prześladowana przez swojego starszego brata, który pragnął wydać ją bogato za mąż, uciekła do groty w górach i tam żyjąc z wiernymi towarzyszkami przez dwa lata oddawała się ascezie i gorliwej modlitwie. Żywiły się roślinami leśnymi i tym, co przynosili tamtejsi pasterze, dostępujący wielu łask dzięki modlitwom św. Filipy i jej towarzyszek.
Modlitwy o nawrócenie starszego brata, Tomasza, zostały wysłuchane. Tomasz odnalazł ją w górach, przeprosił i wraz
z drugim bratem w 1228 r. podarował jej rodzinną posiadłość, którą przekształciła w klasztor. Wspólnota, prowadzona przez Filipę, powierzona została opiece duchowej jednego z najbliższych uczniów Franciszka
z Asyżu, bł. Ruggero z Todi.
Utworzona przez św. Filipę wspólnota, stała się szkołą świętości, a Założycielka – nauczycielką życia duchowego. Głównym charyzmatem było oddawanie czci i chwały Bogu poprzez oddanie się kontemplacji, dbałość o życie liturgiczne oraz studiowanie Biblii. Podejmowano także pracę na rzecz ubogich. W klasztorze przygotowywano lekarstwa, które były bezpłatnie rozdawane chorym. Słowem i stylem życia, przepełnionym miłosierdziem, siostry krzewiły Ewangelię w otaczającym je świecie, który często zapominał o Stwórcy i Jego miłości.
Św. Filipa zmarła w opinii świętości 16 lutego 1236 r. Jej grób stał się wkrótce celem pielgrzymek. Zaczęto odnotowywać cuda i łaski otrzymane za wstawiennictwem Bożej Służebnicy. Pięć wieków później, w 1706 r., dokonano oficjalnej ekshumacji. Odnaleziono zachowane w dobrym stanie doczesne szczątki Świętej z nienaruszonym, cudownie zachowanym sercem. Obecnie jest ono przechowywane w relikwiarzu, wystawionym na widok publiczny w kaplicy klasztoru w Borgo San Pietro. ■