Odpowiedzi na pytania teologiczne Czytelników

Odpowiedzi na pytania teologiczne Czytelników

W tym „Rycerzu Niepokalanej” Redakcja posłużyła się pytaniami dotyczącymi wiary i odpowiedziami, które pochodzą z przedwojennych numerów naszego pisma. Były one publikowane w dziale: „Trudności religijne”.

Czy wszyscy wierni mogą i powinni codziennie przyjmować Komunię świętą?

Już Sobór Trydencki (17 września 1562 r.) wyraził życzenie, by wierni obecni na Mszy świętej przyjmowali Komunię świętą nie tylko duchowo przez jej pragnienie, ale i rzeczywiście, czyli sakramentalnie.

Życzenie to Kościoła odpowiada pragnieniom, jakie żywił Chrystus Pan, gdy ustanawiał ten sakrament. Wskazuje na to postać chleba, którą Chrystus wybiera dla Najświętszego Sakramentu. Jak codziennie spożywamy chleb dla wzmocnienia naszego ciała, tak powinniśmy codziennie zasilać się Eucharystią dla podtrzymywania sił naszej duszy. Chrystus porównuje Najświętszy Sakrament z manną. Mannę zsyłał Bóg co dzień podczas 40-letniej wędrówki na pustyni. Podobnie i my powinniśmy każdego dnia posilać się manną niebieską – Chlebem eucharystycznym. Celem częstej i codziennej Komunii świętej jest posilanie duszy Eucharystią.

Kościół, zachęcając wiernych do częstego przystępowania do Stołu Pańskiego, pragnie, „by wierni, złączeni z Bogiem w Najświętszym Sakramencie, z Niego czerpali siłę do zwyciężenia namiętności, do pozbycia się drobnych powszednich przewinień, do ustrzeżenia się od ciężkich upadków, na jakie wystawiona jest ludzka ułomność”. Nie jest więc Komunia święta głównie środkiem uczczenia i uwielbienia Boga, albo zapłatą czy nagrodą za cnotliwe życie. Ona jest przede wszystkim „lekarstwem, które oczyszcza nas z grzechów powszednich, a chroni od śmiertelnych”.

Myśl Bożą o codziennej Komunii świętej zrozumieli dobrze pierwsi chrześcijanie. Czytamy w Dziejach Apostolskich (2,42), że „Trwali oni w nauce Apostołów i we wspólnocie, w łamaniu chleba i w modlitwach”, czerpiąc obficie ze źródła życia i łaski. Lecz z biegiem lat stygła pierwotna gorliwość. Codzienna Komunia święta stała się wyjątkiem. Nauka heretyka Jansenjusza (zm. 1638) odstręczyła wiernych na długie wieki od Stołu eucharystycznego. Tym, którzy chcieliby częściej komunikować, stawiano warunki, przechodzące możność słabego człowieka. Posunięto się nawet do takiej surowości, że całe stany i zawody np. kupców, osoby żyjące w małżeństwie całkowicie wykluczono od częstej Komunii świętej. Komunia święta tygodniowa już była nadzwyczajnym przywilejem, dostępnym jedynie dla osób zakonnych.

Dopiero papież Pius X zachęcił wszystkich wiernych do codziennego spożywania Eucharystii i określił warunki dotyczące usposobienia duszy, pragnącej codziennie w pełni uczestniczyć w Eucharystii.

Chociaż warunki codziennej, godnej Komunii świętej nie są objęte treścią pytania, podamy je jednak, bo w przeciwnym razie odpowiedź nie byłaby pełna. Można je ująć w pięć punktów:

1. „Częsta i codzienna Komunia święta – są to słowa Dekretu Świętej Kongregacji Soboru o codziennej Komunii świętej (20.12.1905) – jako odpowiadająca gorącym życzeniom Chrystusa Pana i Kościoła Katolickiego, ma być dozwolona wszystkim wiernym każdego stanu i zawodu tak dalece, żeby przystępowanie do Stołu Pańskiego nie było wzbronione nikomu, kto jest w stanie łaski i do Komunii świętej przystępuje z sercem «prostym i pobożnym, czyli w dobrej intencji»”.

2. „Dobrą intencję tak pojmować należy, aby chęć przystąpienia do Stołu Pańskiego nie wypływała z nabytego zwyczaju, z próżności albo ze względów ludzkich, lecz ze szczerego pragnienia podobania się Bogu, ściślejszego zjednoczenia się z Nim więzami miłości, zaczerpnięcia w Najświętszym Sakramencie lekarstwa na uleczenie swych niemocy i błędów”.

3. „Chociaż jest bardzo pożądanym, aby ci, co korzystają z częstej lub codziennej Komunii świętej, wolnymi byli od grzechów powszednich, przynajmniej całkiem dobrowolnych, i aby nie mieli żadnego przywiązania do tych grzechów, to jednakowoż wystarcza, aby byli wolnymi od grzechów śmiertelnych i mieli mocne przedsięwzięcie nigdy ich nie popełniać”. Zatem po grzechu powszednim możemy i bez spowiedzi przystąpić do Komunii świętej. Spowiedzi sakramentalnej potrzeba nam przed Komunią świętą tylko wtedy, gdy sumienie wyrzuca nam grzech śmiertelny. W każdym innym wypadku wystarczy żal za grzechy, byle nadprzyrodzony.

4. „(…) trzeba się starać, by Komunię świętą poprzedziło staranne przygotowanie, a po niej następowało stosowne do godności tego sakramentu dziękczynienie, w miarę sił, stanu i obowiązków przyjmującej osoby”.

5. „Ażeby do częstej i codziennej Komunii świętej przystępować z większą roztropnością i obfitszą zasługą, powinno się iść w tym za radą spowiednika”.

Przystępujmy często do Komunii świętej – „Skosztujcie i zobaczcie, jak dobry jest Pan” (Ps 34,9).

„Rycerz Niepokalanej”, październik 1932 r.

Pan Jezus powiedział: „Ziemia i niebo przeminą, a słowa Moje nie przeminą”. – Czyżby i niebo było czymś nietrwałym?

W tym wypadku niebo oznacza firmament niebieski, a nie miejsce, gdzie przebywają Błogosławieni.

Czy słuchanie Mszy świętej w zakrystii jest ważne?

Tak, jeżeli zakrystia przylega bezpośrednio do kościoła.

Czy po odmówieniu pacierza klęcząc, można jeszcze pomodlić się w łóżku w różnych swych intencjach?

Nie tylko można, ale wszystkim się zaleca zasypiać z modlitwą na ustach.

Co zrobić, jeśli się nie słyszy pokuty zadanej przez spowiednika?

Trzeba poprosić księdza o powtórzenie pokuty, a gdy to niemożliwe, bo spowiedź się już skończyła, wystarczy odprawić pokutę według własnego uznania.

„Rycerz Niepokalanej”, kwiecień 1933 r. ■