(ciąg dalszy) U nas sprawa prasy katolickiej pozostawia bardzo wiele do życzenia. Istnieją wprawdzie i silniejsze ogniska jak Drukarnia i Księgarnia św. Wojciecha w Poznaniu, Wydawnictwo OO. Jezuitów w Krakowie, Wydawnictwo Karola Miarki w Mikołowie itd., ale przeważnie spotyka się rozstrzelone wysiłki, nieraz i bardzo wielkie, pojedynczych ludzi. Brak nam jeszcze ogólnego porozumienia się w tej pracy...
Na początku Wielkiego Postu prezentujemy artykuł autorstwa Ojca Maksymiliana. Jest to przedruk z numeru marcowego „Rycerza Niepokalanej” z 1923 r., w którym nasz Święty tłumaczy, jaki jest sens i znaczenie postu w życiu katolika.
Słusznie powiedział Napoleon, jeszcze przed laty stu, kiedy niewielu jeszcze umiało czytać: „prasa jest piątą potęgą świata”. (…) Zgubny proces skutecznej działalności złej prasy podaje nam o. Abel jezuita, zwany apostołem Wiednia, w klasycznym tego przykładzie.
„Dużo jest bogatych katolików, co swych bogactw używają na to, by fundować nowe kościoły i klasztory, albo je przyozdabiać w obrazy świętych. Bezsprzecznie bardzo to piękna rzecz! Ale, niestety, jeden nieszczęśliwy wypadek może to wszystko zniszczyć..."
Niepokalana Matka Boga O Niepokalana Dziewico Matko, ze współbratem moim Dunsem Szkotem zwracam się do Ciebie w kornej prośbie: „Dozwól mi chwalić Cię, o Panno Przenajświętsza, i daj mi moc przeciwko nieprzyjaciołom Twoim”.Wprawdzie język ludzki niezdolny mówić o rzeczach niebieskich i św. Paweł słusznie mówi, że „ani w serce człowieka nie weszło, co zgotował Bóg”...
Zbliża się Nowy Rok. Oglądałem ozdoby noworoczne zeszłego roku. Będę patrzył na nie i na przyszły rok. Jest coś w tym z prawdy – i coś ze znikomości. Oglądałem Nowy Rok zeszłego roku – jak też i tego roku, ale nie wiem, czy będę go oglądał w roku przyszłym.Prawda zawsze jest pożyteczna. A zatem, choć...
4. rok życia „Rycerza Niepokalanej”. Ile dusz pociągnęła Niepokalana przez niego do siebie, ilu duszom dała pokój i szczęście – nie wiemy. Niemało jednak otrzymaliśmy listów, w których piszący dziękowali za „Rycerza”...
Listopad, Dzień Zaduszny, nabożeństwa za zmarłych, odwiedzenie cmentarza – oto okazja do tych poważnych i najpierwszej wagi myśli. Prawda, że myśl odwraca się od prawd wiecznych, gdy serce grzechami zbrukane...
Było to w roku 1917. Jesienne słońce wcześnie dobiegło do horyzontu, a Rzym pogrążał się coraz bardziej w okalających ciemnościach, broniąc się przed nimi setkami i tysiącami zaświecanych lamp...
Czyż Boża Matka, Królowa nie tylko nieba, ale i ziemi, nie zdoła mi pobłogosławić w pracy, bym tym łatwiej, prędzej i lepiej ją wykonał (…) Czyż więc nie lepiej Jej powierzyć moje troski i kłopoty?