„Do niebios Królowej zasyłał lud chrześcijański korne modły i zbożne pienia już od pierwszych wieków chrześcijaństwa, czy to w chwilach radosnych uniesień, czy zwłaszcza wśród ciężkich udręk światowych, i nigdy go nie zawodziła nadzieja pokładana w Matce Boskiego Króla, Jezusa Chrystusa, i nigdy w nim wiara nie słabła, że Bogarodzica Dziewica Maryja włada po macierzyńsku całym tu światem, jak w...
Nowe wydanie
Jak rozmawiać z dziećmi o śmierci?
Dzieci są bardzo wrażliwe i dlatego zdecydowanie mocniej niż dorośli przeżywają zarówno radość, jak i cierpienie. Szczególnie duży niepokój odczuwają wtedy, gdy dorośli rozmawiają o śmierci...
Jak sprawić, by miłość trwała latami? Co nauka mówi o uczuciu, które nie wygasa? (2)
Czy to możliwe, by nawet po 30 latach małżeństwa nadal kochać się – nie tylko na poziomie aktu woli i przywiązania, ale też na poziomie pozytywnych emocji? Okazuje się, że tak. Związki te mają coś wspólnego: dbałość o codzienność.
Więcej z numeru
Czy wyjdzie iskra?
W Dzienniczku św. Siostry Faustyny znajdują się słowa, które Mistyczka miała usłyszeć od Pana Jezusa podczas jednej z wizji: „Polskę...
Prawny obowiązek „miłości Ojczyzny
sensie formalnym, w polskim systemie prawnym nie znajdziemy przepisu „dekretującego” moralny obowiązek „miłości Ojczyzny”.Takie zobowiązania są jednak obecne w Konstytucji...
Z serca do serca: świadectwa rodzin, które przeszły przez poronienie i odnalazły nadzieję
Świadectwa rodzin po poronieniu. Historie bólu, wiary i nadziei, które stają się światłem dla innych serc.
„Bogurodzica”
„Bogurodzica” – hymn wiary, historii i liturgii. Greckie źródła, staropolski język, wieczne przesłanie.
Kościół jako przestrzeń otuchy: duszpasterskie wsparcie po poronieniu
Kościół może być przystanią po stracie. O duszpasterskim wsparciu, modlitwie i obecności dla rodziców po poronieniu.
Poronienie i milczenie: dlaczego warto zacząć mówić o stracie, której nie widać
1. Społeczne tabu – o czym się nie mówi, choć boli najbardziej Poronienie to jedno z najbardziej powszechnych, a zarazem...
Światło i Życie
Wyniszczyć siebie
Jan od Krzyża i Maksymilian Kolbe uczą, że prawdziwe szczęście rodzi się z ofiary i całkowitego oddania Bogu.
Tęsknota niepojęta cz. 4
Tęsknota wygnańca. Chrześcijanin to człowiek drogi – nie żyje już w sobie, lecz w Chrystusie, który nadchodzi.
Tęsknota niepojęta cz. 3
Jeden z najbardziej niesamowitych poematów Jana od Krzyża. „Żyję nie żyjąc w sobie” (Vivo sin vivir en m). Najbardziej niesamowitych,...
Tęsknota niepojęta cz. 2
Tęsknota duszy za Bogiem. O życiu, które jest umieraniem i pragnieniem spotkania z Tym, który JEST.
Tęsknota niepojęta cz. 1
„Umieram, bo nie umieram” – woła św. Jan od Krzyża w jednym z najbardziej poruszających poematów mistycznych. To nie tylko poetycka fraza, lecz echo serca, które nie może już znieść oddzielenia od Boga.
Praktyka kochania cz. 5.
Miłość aż po śmierć. Św. Teresa uczy, że cierpienie, pokuta i oddanie mogą stać się drogą do nieba.