„Bogurodzica” – hymn wiary, historii i liturgii. Greckie źródła, staropolski język, wieczne przesłanie.
Więcej z numeru
Kościół jako przestrzeń otuchy: duszpasterskie wsparcie po poronieniu
Kościół może być przystanią po stracie. O duszpasterskim wsparciu, modlitwie i obecności dla rodziców po poronieniu.
Poronienie i milczenie: dlaczego warto zacząć mówić o stracie, której nie widać
1. Społeczne tabu – o czym się nie mówi, choć boli najbardziej Poronienie to jedno z najbardziej powszechnych, a zarazem...
Wybór zawsze jest nasz
„Naród, który nie zna swojej przeszłości, umiera i nie buduje przyszłości”. Prawdziwość słów św. Jana Pawła II podkreśla nasza wiarai...
Niewidzialna żałoba po poronieniu: zrozumieć stratę, odnaleźć siebie na nowo
„Poronienie to niewidzialna żałoba. Zatrzymany czas, cicha rana. Przeczytaj, jak odzyskać głos i równowagę.”
Krzyż i teleskop
Giovanni Battista Riccioli był włoskim astronomem, który jako pierwszy zmierzył prędkość swobodnego spadku ciała. Opublikował też mapę Księżyca, wprowadzając obowiązującą...
Światło i Życie
Rozważania o duchowości św. Teresy od Dzieciątka Jezus
Życie to cień rzucany przez wieczność – św. Teresa od Dzieciątka Jezus uczy, jak w każdej chwili odnaleźć Bożą miłość.
Solidarność w zimie – jak pomagać potrzebującym w trudnych warunkach
Zima to czas próby dla bezdomnych i ubogich. Jak pomagać zgodnie z naukami Chrystusa? Odkryj moc miłosierdzia!
Duchowe pustynie – jak radzić sobie z okresami zwątpienia
Każdy człowiek wierzący, niezależnie od poziomu duchowej dojrzałości, przechodzi w swoim życiu przez momenty zwątpienia i osamotnienia. Są to okresy,...
Dziedzictwo pielgrzymek
Dziedzictwo pielgrzymek w kontekście historii i motywacji pierwszych wiernych otwierające drogę do dalszych rozważań o pielgrzymowaniu.
Co zrobić, gdy dzieci odchodzą od Boga?
W każdej dziedzinie lepiej jest zapobiegać problemom niż je rozwiązywać, dlatego rodzice powinni pamiętać, że pierwszym ich zadaniem
w sferze wychowania religijnego jest opowiadanie dzieciom o Bogu, który nas rozumie i który aż tak niesłychanie kocha, że oddaje za nas życie na Krzyżu.
Nie ma takiego kryzysu małżeńskiego, którego nie można by pokonać
Rzeczywistość zmusiła nas do uznania własnej bezsilności.
Dramatyczny apel: „Jezu, zrób coś z tym!!!” był jak wołanie tonącego.
Od tamtej chwili wszystko działo się tak, jakby Pan Bóg miał już napisany gotowy scenariusz i czekał, aż zechcemy z niego skorzystać.
