Kompendium katechizmu - Świat został stworzony dla chwały Bożej; Bóg chciał w ten sposób ukazać swą miłość, dobroć i piękno. Celem ostatecznym stworzenia jest to, by Bóg, w Chrystusie, stał się „wszystkim we wszystkich” dla swojej chwały i naszej szczęśliwości.
Nowe wydanie
Refleksja duchowa o św. Franciszku
Duch Pocieszyciel uczynił św. Franciszka wielkim przyjacielem i świadkiem Pana Jezusa oraz Maryi, Matki Bożej. Duch Święty pouczył Franciszka, że przebywanie z Jezusem oznacza całkowite oddanie się Maryi, Królowej Aniołów. Tego dokona w nas moc Jezusowego posłuszeństwa Bogu Ojcu.
Miłość nie wygasa. To my nie umiemy jej przepracować
Wielu małżonków uznaje dziś kryzys za dowód, że miłość się skończyła. Tymczasem częściej kończy się etap, a nie relacja. Małżeństwo to związek, początek czegoś większego: rodziny, gdzie życie toczy się wokół małżonków z dziećmi, z przyjaciółmi...
Więcej z numeru
Czy wyjdzie iskra?
W Dzienniczku św. Siostry Faustyny znajdują się słowa, które Mistyczka miała usłyszeć od Pana Jezusa podczas jednej z wizji: „Polskę...
Prawny obowiązek „miłości Ojczyzny
sensie formalnym, w polskim systemie prawnym nie znajdziemy przepisu „dekretującego” moralny obowiązek „miłości Ojczyzny”.Takie zobowiązania są jednak obecne w Konstytucji...
Z serca do serca: świadectwa rodzin, które przeszły przez poronienie i odnalazły nadzieję
Świadectwa rodzin po poronieniu. Historie bólu, wiary i nadziei, które stają się światłem dla innych serc.
„Bogurodzica”
„Bogurodzica” – hymn wiary, historii i liturgii. Greckie źródła, staropolski język, wieczne przesłanie.
Kościół jako przestrzeń otuchy: duszpasterskie wsparcie po poronieniu
Kościół może być przystanią po stracie. O duszpasterskim wsparciu, modlitwie i obecności dla rodziców po poronieniu.
Poronienie i milczenie: dlaczego warto zacząć mówić o stracie, której nie widać
1. Społeczne tabu – o czym się nie mówi, choć boli najbardziej Poronienie to jedno z najbardziej powszechnych, a zarazem...
Światło i Życie
Wyniszczyć siebie
Jan od Krzyża i Maksymilian Kolbe uczą, że prawdziwe szczęście rodzi się z ofiary i całkowitego oddania Bogu.
Tęsknota niepojęta cz. 4
Tęsknota wygnańca. Chrześcijanin to człowiek drogi – nie żyje już w sobie, lecz w Chrystusie, który nadchodzi.
Tęsknota niepojęta cz. 3
Jeden z najbardziej niesamowitych poematów Jana od Krzyża. „Żyję nie żyjąc w sobie” (Vivo sin vivir en m). Najbardziej niesamowitych,...
Tęsknota niepojęta cz. 2
Tęsknota duszy za Bogiem. O życiu, które jest umieraniem i pragnieniem spotkania z Tym, który JEST.
Tęsknota niepojęta cz. 1
„Umieram, bo nie umieram” – woła św. Jan od Krzyża w jednym z najbardziej poruszających poematów mistycznych. To nie tylko poetycka fraza, lecz echo serca, które nie może już znieść oddzielenia od Boga.
Praktyka kochania cz. 5.
Miłość aż po śmierć. Św. Teresa uczy, że cierpienie, pokuta i oddanie mogą stać się drogą do nieba.