W sierpniu 1920 r. Polska stanęła na krawędzi upadku. Armia Czerwona była o krok od zajęcia Warszawy. I wtedy wydarzyło się coś, co odmieniło losy tamtej wojny. Świadkowie mówią o cudownym objawieniu się Matki Bożej nad głowami polskich żołnierzy i o Jej interwencji.
Nowe wydanie
Pokochać siebie
Coraz więcej ludzi żyje tak, jakby ich wartość zależała od wyników czy wyglądu. Jednakże psychika bardzo źle znosi życie w permanentnym trybie oceny. Nie można patrzeć na własne życie jak na listę braków. Zamiast tego należy zauważać autentyczne dobro, które Bóg w nas zasiał i pragnie, byśmy je dostrzegali.
To dopiero cudów Cud!
Był początek lipca 1920 r. Armia bolszewicka wlewała się całą swoją masą, paląc, mordując, rabując i gwałcąc. Młody, wówczas 27-letni, ks. Ignacy Skorupka wyprosił u władz kościelnych objęcie funkcji kapelana wojskowego. Był z żołnierzami w koszarach, na dworcach, spowiadał, dodawał otuchy. W końcu wymaszerował z nimi na front.
Więcej z numeru
Polski maj
Maj dla Polaków zawsze był i chyba pozostanie miesiącem szczególnym. Jak kronika – gromadzi wydarzenia z historii. Raz w oprawie...
Czy wyjdzie iskra?
W Dzienniczku św. Siostry Faustyny znajdują się słowa, które Mistyczka miała usłyszeć od Pana Jezusa podczas jednej z wizji: „Polskę...
Prawny obowiązek „miłości Ojczyzny
sensie formalnym, w polskim systemie prawnym nie znajdziemy przepisu „dekretującego” moralny obowiązek „miłości Ojczyzny”.Takie zobowiązania są jednak obecne w Konstytucji...
Z serca do serca: świadectwa rodzin, które przeszły przez poronienie i odnalazły nadzieję
Świadectwa rodzin po poronieniu. Historie bólu, wiary i nadziei, które stają się światłem dla innych serc.
„Bogurodzica”
„Bogurodzica” – hymn wiary, historii i liturgii. Greckie źródła, staropolski język, wieczne przesłanie.
Kościół jako przestrzeń otuchy: duszpasterskie wsparcie po poronieniu
Kościół może być przystanią po stracie. O duszpasterskim wsparciu, modlitwie i obecności dla rodziców po poronieniu.
Światło i Życie
Wyniszczyć siebie
Jan od Krzyża i Maksymilian Kolbe uczą, że prawdziwe szczęście rodzi się z ofiary i całkowitego oddania Bogu.
Tęsknota niepojęta cz. 4
Tęsknota wygnańca. Chrześcijanin to człowiek drogi – nie żyje już w sobie, lecz w Chrystusie, który nadchodzi.
Tęsknota niepojęta cz. 3
Jeden z najbardziej niesamowitych poematów Jana od Krzyża. „Żyję nie żyjąc w sobie” (Vivo sin vivir en m). Najbardziej niesamowitych,...
Tęsknota niepojęta cz. 2
Tęsknota duszy za Bogiem. O życiu, które jest umieraniem i pragnieniem spotkania z Tym, który JEST.
Tęsknota niepojęta cz. 1
„Umieram, bo nie umieram” – woła św. Jan od Krzyża w jednym z najbardziej poruszających poematów mistycznych. To nie tylko poetycka fraza, lecz echo serca, które nie może już znieść oddzielenia od Boga.
Praktyka kochania cz. 5.
Miłość aż po śmierć. Św. Teresa uczy, że cierpienie, pokuta i oddanie mogą stać się drogą do nieba.