„Miłość oblubieńcza jest czymś innym jeszcze niż wszystkie dotąd przeanalizowane aspekty czy formy miłości. Polega ona na oddaniu swojej własnej osoby. Istotą miłości oblubieńczej jest oddanie siebie, swojego «ja»”.
Nowe wydanie
Objawienia Matki Bożej w Gietrzwałdzie (2)
Objawieniu Matki Bożej w Gietrzwałdzie w 1877 r. towarzyszyły dwie szczególne okoliczności. Pierwsza to prześladowanie Kościoła, zaś druga okoliczność to pielgrzymka narodowa Polaków do papieża bł. Piusa IX.
Nierozerwalność małżeństwa
Małżeństwo to przymierze z Boga i dla Boga. W słowach: „Co więc Bóg złączył, niech człowiek nie rozdziela”, chodzi nie tyle o poszanowanie trwałości jakiegoś konkretnego związku, ile o poszanowanie prawa Bożego...
Więcej z numeru
Wspólnota online: Nowa przestrzeń dla wiary
Cyfrowa wspólnota wiary to szansa na wzrost duchowy, ale wymaga świadomego korzystania z internetu i unikania zagrożeń.
Dom jako świętość – jak stworzyć przestrzeń dla Boga
Dom staje się święty, gdy Bóg jest obecny w codziennym życiu, modlitwie, miłości i trosce w rodzinie.
Franciszek fałszywy i prawdziwy
W tych dniach obchodzimy 800-lecie Pieśni słonecznej św. Franciszka. Powstała ona na przełomie 1224 i 1225 roku, gdy Założyciel zakonu franciszkanów przebywał
w ubogiej chatce, przylegającej do kościoła San Damiano.
Światło i Życie
O Maryi i Słowie
Wydaje się, że można mówić o Jezusie Chrystusie pomijając całkowitym milczeniem Maryję, jakby nigdy Jej nie było. Taka jednak...
Wyniszczyć siebie
Jan od Krzyża i Maksymilian Kolbe uczą, że prawdziwe szczęście rodzi się z ofiary i całkowitego oddania Bogu.
Tęsknota niepojęta cz. 4
Tęsknota wygnańca. Chrześcijanin to człowiek drogi – nie żyje już w sobie, lecz w Chrystusie, który nadchodzi.
Tęsknota niepojęta cz. 3
Jeden z najbardziej niesamowitych poematów Jana od Krzyża. „Żyję nie żyjąc w sobie” (Vivo sin vivir en m). Najbardziej niesamowitych,...
Tęsknota niepojęta cz. 2
Tęsknota duszy za Bogiem. O życiu, które jest umieraniem i pragnieniem spotkania z Tym, który JEST.
Tęsknota niepojęta cz. 1
„Umieram, bo nie umieram” – woła św. Jan od Krzyża w jednym z najbardziej poruszających poematów mistycznych. To nie tylko poetycka fraza, lecz echo serca, które nie może już znieść oddzielenia od Boga.