Kiedy Ojciec Maksymilian zakładał Rycerstwo Niepokalanej w 1917 roku, wskazał mu bardzo jasny cel: nawrócenie do Boga wszystkich ludzi
za pośrednictwem Niepokalanej.


Kiedy Ojciec Maksymilian zakładał Rycerstwo Niepokalanej w 1917 roku, wskazał mu bardzo jasny cel: nawrócenie do Boga wszystkich ludzi
za pośrednictwem Niepokalanej.
„Dozwól mi Cię poznać, chwalić i spełniać Twoje plany związane z tym miejscem”.

Jakże wielki jesteś, Panie, i godny, by Cię sławić. (...) Stworzyłeś nas bowiem dla siebie i niespokojne jest nasze serce, dopóki nie spocznie w Tobie (św. Augustyn).

Kliknij i pobierz

Tym razem czerwiec. Przywodzi na pamięć dwa wydarzenia z naszej najnowszej historii. Pierwszym jest najsłynniejsza homilia Jana Pawła II, wygłoszona...

Byłem niedawno w Pakistanie, gdzie miałem okazję odwiedzić kilka katolickich kościołów. Chrześcijanie w tym muzułmańskim kraju stanowią zaledwie 2% społeczeństwa,...

Możliwość wyznawania swoich przekonań religijnych, łącznie z ich eksponowaniem w sferze publicznej, jest jednym z podstawowych praw człowieka. Jest ono...

Maj dla Polaków zawsze był i chyba pozostanie miesiącem szczególnym. Jak kronika – gromadzi wydarzenia z historii. Raz w oprawie...

W Dzienniczku św. Siostry Faustyny znajdują się słowa, które Mistyczka miała usłyszeć od Pana Jezusa podczas jednej z wizji: „Polskę...

sensie formalnym, w polskim systemie prawnym nie znajdziemy przepisu „dekretującego” moralny obowiązek „miłości Ojczyzny”.Takie zobowiązania są jednak obecne w Konstytucji...

Wydaje się, że można mówić o Jezusie Chrystusie pomijając całkowitym milczeniem Maryję, jakby nigdy Jej nie było. Taka jednak...

Jan od Krzyża i Maksymilian Kolbe uczą, że prawdziwe szczęście rodzi się z ofiary i całkowitego oddania Bogu.

Tęsknota wygnańca. Chrześcijanin to człowiek drogi – nie żyje już w sobie, lecz w Chrystusie, który nadchodzi.

Jeden z najbardziej niesamowitych poematów Jana od Krzyża. „Żyję nie żyjąc w sobie” (Vivo sin vivir en m). Najbardziej niesamowitych,...

Tęsknota duszy za Bogiem. O życiu, które jest umieraniem i pragnieniem spotkania z Tym, który JEST.

„Umieram, bo nie umieram” – woła św. Jan od Krzyża w jednym z najbardziej poruszających poematów mistycznych. To nie tylko poetycka fraza, lecz echo serca, które nie może już znieść oddzielenia od Boga.