W uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny 1920 r.Sowieci mieli wkroczyć do Warszawy. Dowódca Frontu Zachodniego gen. Tuchaczewski w dyrektywie pisał m.in.: „Poprzez trupa białej Polski prowadzi droga do światowego pożaru. Na bagnetach zaniesiemy szczęście i pokój pracującej ludzkości! Na Zachód!”. Plany bolszewików pokrzyżowała sama Madonna ukazując się dwukrotnie 14 i 15 sierpnia. Marsz na Warszawę odbywał się zgodnie z planem....
Nowe wydanie
Refleksja duchowa
Panie Jezu, nie wstydzisz się nazywać nas braćmi swoimi. My nie zawsze mamy ochotę lub odwagę przyznać, że jesteśmy z Twojej rodziny. Ty nie wstydzisz się naszych słabości i ograniczeń. Z dumą nazywałeś Siebie Synem Człowieczym. Będąc Bogiem, który stał się człowiekiem, przewyższyłeś nas swą bezgrzesznością i pięknem swego Człowieczeństwa.Jesteś w chwale Boga Ojca, otoczony czcią, jaka należy się Bogu,...
Bać się w życiu trzeba tylkozdrady Chrystusa…
Tym razem czerwiec. Przywodzi na pamięć dwa wydarzenia z naszej najnowszej historii. Pierwszym jest najsłynniejsza homilia Jana Pawła II, wygłoszona w Warszawie w uroczystość Zesłania Ducha Świętego 1979 roku, kończąca się przyzywaniem Ducha Świętego, aby odnowił oblicze TEJ ziemi.Żarliwie podkreślał, że rozumienie historii Polski zawsze musi być osadzone w kontekście dziejów Kościoła, w szczególny sposóbw świadectwie jego męczenników ‒ św....
Więcej z numeru
Zwycięstwo życia i godności –
W 5. rocznicę wyroku TK: 22 października 2020 r. Trybunał Konstytucyjny orzekł, że przepisy dopuszczające zabicie nienarodzonego, ciężko chorego dziecka są niezgodne z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej.
Miłość oblubieńcza
„Miłość oblubieńcza jest czymś innym jeszcze niż wszystkie dotąd przeanalizowane aspekty czy formy miłości. Polega ona na oddaniu swojej własnej osoby. Istotą miłości oblubieńczej jest oddanie siebie, swojego «ja»”.
Nierozerwalność małżeństwa
Małżeństwo to przymierze z Boga i dla Boga. W słowach: „Co więc Bóg złączył, niech człowiek nie rozdziela”, chodzi nie tyle o poszanowanie trwałości jakiegoś konkretnego związku, ile o poszanowanie prawa Bożego...
Problem głodu na świecie
Jan Paweł II wielokrotnie poruszał w swoich przemówieniach i dokumentach problemy najbardziej trapiące współczesny świat. Wzywał ludzkość do solidarności z głodującymi i przemiany serc, by świat niósł chleb, nie broń.
Rodzice a powołanie dzieci
Powołanie to najlepsza droga życia doczesnego, jaką potrafi nam wskazać Stwórca. Odpowiedzialni rodzice wiedzą, że powinni przyjąć dzieci z miłością, po katolicku wychowywać i pomóc im pojśc za powołaniem, które wskazuje Bóg.
Tendencje samobójcze Narodu Polskiego
Mam w swoim kanonie lektur kilku wielkich intelektualistów, którzy wnieśli podwaliny i olbrzymi wkład w formowanie polskiej myśli politycznej. Pierwsze miejsce zajmuje historyk, a nade wszystko gorący patriota...
Światło i Życie
Nierozerwalność małżeństwa
Małżeństwo to przymierze z Boga i dla Boga. W słowach: „Co więc Bóg złączył, niech człowiek nie rozdziela”, chodzi nie tyle o poszanowanie trwałości jakiegoś konkretnego związku, ile o poszanowanie prawa Bożego...
Pamięć, która prowadzi ku wieczności
Listopad jak co roku stanie się czasem szczególnej modlitwy za zmarłych. Kościół zaprasza nas, byśmy spojrzeli na śmierć nie jak na koniec, lecz jak na przejście bramy do wieczności.
Dar pokoju
Jan Paweł II podkreślał, że dobro moralne, dobro wspólne i dobro pokoju, rodzi się z największego przykazania − przykazania miłości. Chrześcijanie mają być przekonanymi świadkami tej prawdy.
Problem głodu na świecie
Jan Paweł II wielokrotnie poruszał w swoich przemówieniach i dokumentach problemy najbardziej trapiące współczesny świat. Wzywał ludzkość do solidarności z głodującymi i przemiany serc, by świat niósł chleb, nie broń.
Prawda i wolność
„Tylko wolność podporządkowana prawdzie prowadzi osobę ludzką ku autentycznemu dobru”. Istotnymi pojęciami dla rozwoju każdej osoby ludzkiej są ściśle powiązane ze sobą pojęcia: prawdy, dobra i wolności.
Pneumatologiczny wymiar duchowości św. Serafina oraz św. Franciszka
Prezentujemy 3. część tryptyku poświęconego duchowości dwóch wielkich świętych Cerkwi prawosławnej i Kościoła katolickiego. Niniejsza część ukazuje porównanie duchowości św. Serafina z Sarowa i św. Franciszka z Asyżu.
