Niegdyś gwiazda z Betlejem mędrców prowadziła, Dziś znak daje, by zasiąść do świętej wieczerzy, By krucha biel opłatka skłóconych godziła,
A w sercu znów zamieszkał Ten, co "w żłobie leży"...


Niegdyś gwiazda z Betlejem mędrców prowadziła, Dziś znak daje, by zasiąść do świętej wieczerzy, By krucha biel opłatka skłóconych godziła,
A w sercu znów zamieszkał Ten, co "w żłobie leży"...

Wiara i rozum to w tej chwili nie tylko wyzwanie, ale coraz bardziej wezwanie do budowania przyszłości. Nigdy wcześniej świat nie był nasycony taką liczbą zdarzeń, które dzieją się na naszych oczach...

Niektórzy katoliccy intelektualiści lubią narzekać na „Kościół konstantyński”, czyli sojusz tronu z ołtarzem. Ich zdaniem cesarz Konstantyn Wielki zapoczątkował nowy rozdział w dziejach chrześcijaństwa...

Kliknij i pobierz

W 5. rocznicę wyroku TK: 22 października 2020 r. Trybunał Konstytucyjny orzekł, że przepisy dopuszczające zabicie nienarodzonego, ciężko chorego dziecka są niezgodne z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej.

„Miłość oblubieńcza jest czymś innym jeszcze niż wszystkie dotąd przeanalizowane aspekty czy formy miłości. Polega ona na oddaniu swojej własnej osoby. Istotą miłości oblubieńczej jest oddanie siebie, swojego «ja»”.

Małżeństwo to przymierze z Boga i dla Boga. W słowach: „Co więc Bóg złączył, niech człowiek nie rozdziela”, chodzi nie tyle o poszanowanie trwałości jakiegoś konkretnego związku, ile o poszanowanie prawa Bożego...

Jan Paweł II wielokrotnie poruszał w swoich przemówieniach i dokumentach problemy najbardziej trapiące współczesny świat. Wzywał ludzkość do solidarności z głodującymi i przemiany serc, by świat niósł chleb, nie broń.

Powołanie to najlepsza droga życia doczesnego, jaką potrafi nam wskazać Stwórca. Odpowiedzialni rodzice wiedzą, że powinni przyjąć dzieci z miłością, po katolicku wychowywać i pomóc im pojśc za powołaniem, które wskazuje Bóg.

Mam w swoim kanonie lektur kilku wielkich intelektualistów, którzy wnieśli podwaliny i olbrzymi wkład w formowanie polskiej myśli politycznej. Pierwsze miejsce zajmuje historyk, a nade wszystko gorący patriota...

Wydaje się, że można mówić o Jezusie Chrystusie pomijając całkowitym milczeniem Maryję, jakby nigdy Jej nie było. Taka jednak...

Jan od Krzyża i Maksymilian Kolbe uczą, że prawdziwe szczęście rodzi się z ofiary i całkowitego oddania Bogu.

Tęsknota wygnańca. Chrześcijanin to człowiek drogi – nie żyje już w sobie, lecz w Chrystusie, który nadchodzi.

Jeden z najbardziej niesamowitych poematów Jana od Krzyża. „Żyję nie żyjąc w sobie” (Vivo sin vivir en m). Najbardziej niesamowitych,...

Tęsknota duszy za Bogiem. O życiu, które jest umieraniem i pragnieniem spotkania z Tym, który JEST.

„Umieram, bo nie umieram” – woła św. Jan od Krzyża w jednym z najbardziej poruszających poematów mistycznych. To nie tylko poetycka fraza, lecz echo serca, które nie może już znieść oddzielenia od Boga.