Niepokalana za ziemskiego życia I wybiła godzina przyjścia Jej na ziemię. Zaistniała nieznana, ukryta w ubogiej izdebce palestyńskiego miasteczka. Nawet księgi święte niewiele o Niej mówią. Widzimy Ją w nich przy zwiastowaniu, kiedy to Matką Bożą się stała. Śledzimy Jej podróż do Betlejem i tam podziwiamy przyjście Bożegoi człowieczego Jej Syna w ubożuchnej grocie.Potem znowu pełna obawy ucieczka do Egiptu....
Nowe wydanie
Fragment encykliki Ecclesia de Eucharistia św. Jana Pawła II (2003)
„Rozdział VIW szkole Maryi, «Niewiasty Eucharystii»Na pierwszy rzut oka wydaje się, że Ewangelia milczy na ten temat. W opisie ustanowienia Eucharystii w wieczór Wielkiego Czwartku nie mówi się o Maryi. Wiadomo jednak, że była Ona obecna wśród Apostołów, którzy «trwali jednomyślnie na modlitwie» (Dz 1,14), w pierwszej wspólnocie zgromadzonej po Wniebowstąpieniu w oczekiwaniu Pięćdziesiątnicy. Tej obecności nie mogło oczywiście brakować podczas sprawowania Eucharystii...
Odpowiedzi na pytania teologiczne Czytelników
Krótko: ponieważ skutkuje to śmiercią! Świętokradzka Komunia święta zabija w nas całe życie Boże i skazuje na potępienie wiecz-ne. Św. Paweł ostrzega, że taki człowiek „wyrok sobie spożywa i pije” (1 Kor 11,29).Do grzechu ciężkiego, który już zamyka przed nami niebo, dodajemy kolejny: świętokradztwo. „Zmuszamy” Boga, który w sakramencie Eucharystii pozostawił się nam do całkowitej dyspozycji, by wszedł w nasz...
Więcej z numeru
Boże Narodzenie i dzieci
Zwykle Boże Narodzenie kojarzy się nam z radością z przyjścia do nas Syna Bożego w naszej widzialnej naturze. Z miłości do człowieka Bóg stał się Dzieckiem, dla którego nie było miejsca na ziemi. Dzieckiem, które Herod chciał zabić.
Kolęda Bóg się rodzi: pierwsze wykonanie
Kolęda „Bóg się rodzi” zajmuje wyjątkowe miejsce w polskiej tradycji bożonarodzeniowej. Jej pierwsze publiczne wykonanie miało miejsce w 1792 roku w starym kościele farnym w Białymstoku.
Wiersz na Wigilię
Niegdyś gwiazda z Betlejem mędrców prowadziła, Dziś znak daje, by zasiąść do świętej wieczerzy, By krucha biel opłatka skłóconych godziła,
A w sercu znów zamieszkał Ten, co "w żłobie leży"...
O Boże Odrodzenie
Wiara i rozum to w tej chwili nie tylko wyzwanie, ale coraz bardziej wezwanie do budowania przyszłości. Nigdy wcześniej świat nie był nasycony taką liczbą zdarzeń, które dzieją się na naszych oczach...
Mit „Kościoła konstantyńskiego”
Niektórzy katoliccy intelektualiści lubią narzekać na „Kościół konstantyński”, czyli sojusz tronu z ołtarzem. Ich zdaniem cesarz Konstantyn Wielki zapoczątkował nowy rozdział w dziejach chrześcijaństwa...
Wolność głoszenia swoich poglądów
Podczas debat ze studentami na kampusie uniwersyteckim Utah Valley University 10 września 2025 r. został zastrzelony Charlie Kirk. Został zamordowany jedynie za głoszenie swoich poglądów...
Światło i Życie
Nierozerwalność małżeństwa
Małżeństwo to przymierze z Boga i dla Boga. W słowach: „Co więc Bóg złączył, niech człowiek nie rozdziela”, chodzi nie tyle o poszanowanie trwałości jakiegoś konkretnego związku, ile o poszanowanie prawa Bożego...
Pamięć, która prowadzi ku wieczności
Listopad jak co roku stanie się czasem szczególnej modlitwy za zmarłych. Kościół zaprasza nas, byśmy spojrzeli na śmierć nie jak na koniec, lecz jak na przejście bramy do wieczności.
Dar pokoju
Jan Paweł II podkreślał, że dobro moralne, dobro wspólne i dobro pokoju, rodzi się z największego przykazania − przykazania miłości. Chrześcijanie mają być przekonanymi świadkami tej prawdy.
Problem głodu na świecie
Jan Paweł II wielokrotnie poruszał w swoich przemówieniach i dokumentach problemy najbardziej trapiące współczesny świat. Wzywał ludzkość do solidarności z głodującymi i przemiany serc, by świat niósł chleb, nie broń.
Prawda i wolność
„Tylko wolność podporządkowana prawdzie prowadzi osobę ludzką ku autentycznemu dobru”. Istotnymi pojęciami dla rozwoju każdej osoby ludzkiej są ściśle powiązane ze sobą pojęcia: prawdy, dobra i wolności.
Pneumatologiczny wymiar duchowości św. Serafina oraz św. Franciszka
Prezentujemy 3. część tryptyku poświęconego duchowości dwóch wielkich świętych Cerkwi prawosławnej i Kościoła katolickiego. Niniejsza część ukazuje porównanie duchowości św. Serafina z Sarowa i św. Franciszka z Asyżu.
